આનંદ અને રમૂજ જીવનને સહજ અને સહનશીલ બનાવનારા બે ખાસ તત્વો છે. જ્યાં આનંદ હોય ત્યાં હાસ્ય હોય છે અને જ્યાં હાસ્ય હોય છેત્યાં જીવનની તીવ્રતાનું વિસર્જન થતું હોય છે. રમૂજ માનવીને ઘેનભીનાં સંજોગોમાંથી બહાર કાઢી શકે છે. એક સારો રમૂજ માત્ર હસાવતો નથી, જીવનના તાત્પર્યને પણ આલોકિત કરે છે. વાતના ઘાવને હળવા બનાવવા રમૂજ ઔષધિ બને છે. વિવિધ ભાષાઓની કહેવતોમાં રહેલો રમૂજઆપણને ભાષાની મીઠાશ અને જીવનની તીવ્રતા બંનેનો સામ્યાભાસ કરાવે છે. રમૂજ વિના ભાષા સૂની લાગે અને આનંદ વિના જીવન પથ્થરજેવું. જીવનમાં જો ખરા અર્થમાં આનંદ મેળવવો હોય તો સાહજિક રમૂજને ખૂણામાં નહીં નાખી શકાય. આનંદ અને રમૂજ એ જીવનના બે મીઠાસરનામાં છે જ્યાં દરરોજ એકવાર પહોંચી જવું જોઈએ.