ચંદ્રકાંત બક્ષી માટે પત્રકારત્વ માત્ર સમાચાર આપવાનું સાધન નહોતું, તે સમાજનું કચરો છાંટવાનું શસ્ત્ર હતું. તેમણે છાપાઓમાં લખતી વખતેસત્તાવાળાઓની ખોટ બહાર લાવવાની નિષ્ઠા રાખી. તેમના માટે લેખન કદી કાગળ પર મસીથી નહીં, પણ અન્યોના હૃદય પર લાગણીથીલખવાનું કાર્ય હતું. તેમણે પત્રકારત્વને વાણીનું નહીં, પણ વિરાટ માનવીય જમાવટનું માધ્યમ માન્યું. એક વખત તેમણે કહ્યું હતું કે “પત્રકારત્વ એચિંતા નહીં, ચેતના છે.” માધ્યમોની અંદર વિકાસ પામતી ભાષા, સમાચારોની ગતિ અને અભિગમ અંગે તેમણે તીવ્ર દ્રષ્ટિ આપી હતી. તેઓમાધ્યમોમાં સત્યશોધન અને ચેતનાવિધિ લાવવાનું મહત્વ સમજે છે. બક્ષીનું પત્રકારત્વ સાંપ્રત નક્કી કરેલી લીલામમંચ કે વેપારથી અલગ છે. તેમના લેખન દ્વારા તેમને સમાજને ઝંઝોડવાનો મોખરો મળ્યો હતો. આમ, પત્રકારત્વ તેમના હાથમાં લેખકનાજો સાધન નહોતું, પણ એક જીવંતધર્મ હતો.