ચંદ્રકાંત બક્ષીનું આ પુસ્તક કરાંચી ખાતેના પ્રવાસનાં આધારે લખાયેલું ભાવસભર યાત્રાવર્ણન છે. લખકે માત્ર જગ્યા જોઈ નથી, પણ ત્યાંનાલોકો, શાયર અને સંસ્કૃતિ સાથે ગાઢ સંપર્ક કર્યો છે. દીપક બારડોલીકર જેવા વ્યક્તિઓના જીવન ચિત્રણ દ્વારા એક અલગ જ વિશ્વ ઉભું કરેછે. ફૈઝ અહમદ ફૈઝની જેલયાત્રા અને ક્રાંતિકારી શાયરીને લઈ લેખક ખૂબ જ આત્મિયતાથી પોતાની લાગણી વ્યક્ત કરે છે. “આજ બાઝાર મેંપાબ-જોલા ચલો!” જેવી નઝમ લેખકના મનમાં આંચલો ઊમટાવે છે. કરાંચીની ધરતી, ત્યાંની ભાષા, કાવ્ય અને શોખીન લોકોના દર્શન લેખકેઅંતરમાં ઉકેલી આપ્યા છે. પુસ્તક ગઝલ, ઉર્દૂ શાયરી અને ભારતીય-પાકિસ્તાની સંબંધોના તાણાવાણાથી રચાયું છે. ચંદ્રકાંત બક્ષીનોઅનુભવ અને ભાવજગત પુસ્તકમાં ઝળહળે છે. માત્ર દૃશ્ય નહિ, ત્યાંના શબ્દો, સાંસ્કૃતિક પરિમાણો અને લાગણીઓ પણ જીવંત રીતે પ્રગટાયછે. આ કૃતિ એક યાદગાર પ્રવાસનું નહિ, પરંતુ એક આંતરિક યાત્રાનું પણ દર્શન કરાવે છે.