મુંબઈમાં રોટલો મળે પણ ઓટલો ન મળે.‌ આ કહેવતને તાદૃશ કરતી નવલકથા એટલે પેઇંગ ગેસ્ટ.

એક કાર્ટૂનિસ્ટ‌ નવયુવાનનું સપનું મહાનગર મુંબઈમાં કારકિર્દી બનાવવાનું છે. મુંબઈના એક અખબારમાં તેને નોકરી મળી જાય છે અને એક નાના કુટુંબમાં પેઇંગ ગેસ્ટ તરીકે રહેવાનું શરૂ કરે છે. પરંતુ ધીમે ધીમે તેની આસપાસ સમસ્યાઓની માયાજાળ રચાતી જાય છે. બુદ્ધિશાળી યુવાન એક સમસ્યામાંથી ઊગરવાની તરકીબ તો શોધી કાઢે છે, પણ એ તરકીબ એના માટે બીજી સમસ્યા ઊભી કરી આપે છે. આ જ પરિસ્થિતિમાંથી નીપજતું જાય છે ખડખડાટ હાસ્ય.

પ્રેમમાં પડેલી મકાનમાલિકની દીકરીની બકબક, ઑફિસના લોકો સાથે રોજ થતી ચકચક, મિત્રને મદદ કરવા જતાં ઊભી થતી તાણ અને લગ્ન માટે પરિવાર તરફથી થતું દબાણ, અને આ બધાની વચ્ચે અજાણતાં જ થઈ ગયેલો પ્રેમ...

આ દરેક ઘટનાનું ધીરુબહેનની શૈલીમાં થયેલું વર્ણન સમગ્ર નવલકથામાં હાસ્યની છોળો ઉડાડતું રહે છે. અને આ હાસ્યની વચ્ચે મુંબઈ જેવા મહાનગરમાં પેટિયું રળવા આવતા લોકોની હાડમારી અને વેદનાને વ્યંગનો રંગ ચડાવી ધીરુબહેને કથાને સાર્થક બનાવી છે. વિવિધ પ્રકારનાં બહુભાષી પાત્રો સાથે આકાર લેતી આ કથા મુંબઈની જીવનશૈલી‌ અને મિજાજનું આબાદ પ્રતિબિંબ ઝીલે છે. ભારે સંજોગો વચ્ચે સહજ રીતે નીપજતી રમૂજ આ કથાની વિશેષતા છે. હળવી શૈલીમાં કહેવાયેલી આ વાર્તાની પાછળ મુંબઈ જેવા નગરમાં પેઇંગ ગેસ્ટ તરીકે રહેતા લોકોની છાની વ્યથા પણ રહેલી છે. સંજોગોની આંટીઘૂંટી અને શહેરની બદલાતી તાસીરને સ્વીકારીને તેની સાથે જીવવાની મજા માણવાની વાત કરતી આ નવલકથા આબાલવૃદ્ધ દરેકને હસાવી જાય તેવી છે.